|
GELDİ GİDİYOR YAZ Çoğumuzun en sevdiği mevsimler arasında yer alır yaz mevsimi… Uzun bir kışın ardından her sene gelişini bekleriz büyük bir sabırsızlıkla… “Ah bir yaz gelse” diye geçiririz içimizden… Geldiğinde, huzur ve mutluluk karışımı değişik bir duygu kaplar ruhumuzu ve bedenimizi… Sanki yeniden “merhaba” deriz hayata yaz mevsiminin gelişiyle birlikte… Kış uykusundan uyanan doğanın renklenmeye başladığı, deniz, güneş ve kum üçlüsünün bizi çağırdığı yaz günleri hepimiz için birer moral kaynağı olur çoğu zaman… Bu sevinçle, yazın geldiğini müjdeleriz kendimize ve çevremize… Herkes için farklı bir anlamı vardır aslında yaz mevsiminin… Çocuklar için okulların tatil olması ve oyun saatlerinin çoğalması, çalışanlar için izin dönemleri ve dolayısıyla tatil günlerinin yaklaşması, gençler için daha çok özgür zamanın olması, kimileri için de memleket hasretinin son bulmasıdır yaz… Yani herkes kendi özlemleri ile karşılar bu güzel mevsimi… Her mevsim kendi içinde farklı güzellikleri barındırmakla birlikte, yaz mevsiminin insana pozitif bir enerji kattığını düşünmüşümdür her zaman… En azından, her gün güneşin o güzel parıltısıyla uyanarak, güne “merhaba” demek bu pozitif enerjiyi hissetmek için yeterli bir neden değil midir? Deniz yaz mevsiminde kucağını açar, çiçekler değişik görüntüleriyle ve kokularıyla kendilerini gösterir, kuşlar ve böcekler ortaya çıkmaya başlar ve daha güzel birçok şey…. Belki dolu dolu yaşadık yazı, belki de nasıl geçtiğini anlayamadık ama ruhumuzda ve bedenimizde hissettik her bir yaz gününün getirdiği güneşin ışıltısını ve sıcaklığını… Ancak her güzel şeyin bir sonu olduğu gibi bu güzel mevsimin de sonlarına geldik artık… Birkaç hafta sonra yaz “elveda”, bahar “merhaba” ve ardından kış “ben geldim” diyecek… Bir sonraki seneye kadar bize “elveda” dese de yaz, bıraktığı güzel anılarıyla kalacak belleklerimizde ve onu tekrar bekleyeceğimiz özlemiyle… Yaz günlerinizin belleklerinizde güzel anılar bırakarak son bulması dileğiyle… Sevgi ve Saygılarımla, Nurten NAYİR.
Görüntüleme sayısı: 392 | E-Posta
|
Köşe Yazıları 
