|
ALDIM SANA HEDİYE Gözlerinin rengine, Bakıp da doyamadım. Seni çok seviyorum, Bir gün unutamadım. Karayemiş dalını, Eğer de kıramazsın. Beni sevmesen bile, Asla unutamazsın. Ne olur gel yanıma, Gözlerine bakayım. O beyaz ellerine, Bir de kına yakayım. Çok seneler bekledim, Seni göreyim diye. Gel koluna takayım, Aldım sana hediye. Selahattin Özbıyık ARHAVİ SUDE NAZ O sarı saçlarını, Ben öreyim, öreyim. Seni çok seviyorum, Gel yakından göreyim. O siyah saçlarına, Sarı boya mı sürdün? Hayal ettim ben seni, Geldin karşımda durdun. Senin adın Sude Naz, Yanakların bal kiraz. Ne olur gel yanıma, Seveyim seni biraz. Sude Naz’ın elinde, Ne güzel çantası var. Taramış saçlarını, Evde aynası mı var. Sude Naz saçlarını, Hep arkadan bağlıyor. Dedeyi görmeyince, Oturup da ağlıyor. Sude Naz’ın saçları, Zincir gibi örülmüş. Ha bu kadar güzel kız, Acep nerde görülmüş. Dedeciğim ne olur, Sakın benden ayrılma. Seni çok seviyorum, Bana böyle darılma. Mavi mavi gözlerin, Çok tatlıdır sözlerin. Yeter ki bana inan, Her gün seni özlerim. Avucumun içinde, Bil bakalım neyim var. Beni sevmeseniz de, Beni seven dedem var. Ayağımdaki terlik, Çiçeklidir çiçekli. Benim babaannem var, Dağlar kadar yürekli. Babaanne ne olur, Gel de yanımda otur. Seni çok seviyorum, Beni çarşıya götür. Kolumdaki bilezik, Hediyedir hediye. Seni sevdiğim kadar, Beni sevmedin niye. Selahattin Özbıyık ARHAVİ ZEYNEP Tepelerde bulut var, Su olur yağmur yağar. Benim en son sevdiğim, Süper Babaannem var. Şu karşıki dağlarda, Beyaz beyaz kar mı var. Kimseden korkmuyorum, Benim kıral dedem var. Zeynep’imin çorabı, Karelidir kareli. Zeynep beni sevmiyor, Yüreğim hep yaralı. Zeynep çıktı elmaya, Elmayı toplamaya. Zeynep düştü elmadan, Başladı ağlamaya. Zeynep’imin saçları, Ne siyahtır ne sarı. Beni sevmediğine, Acep oldu mu karı. Zeynep siyah saçların, Görülmüyor kaşların. Okula gidiyorsun, Var mı arkadaşların. Selahattin Özbıyık ARHAVİ DEDE Ama ne kadar sıcak, Bu dedemin kucağı. Hiçbir zaman sönmesin, Daima yansın ocağın. Bu gece hayalimde, Geldin karşımda durdun. Yanakların kokuyor, Çikolata mı sürdün. Kırmızı yanakların, Aya benziyor aya. Acep ben niye geldim, Bu yalancı dünyaya. Yanakların bal gibi, Damla damla akıyor. Gözlerin gözlerime, Baygın baygın bakıyor. Selahattin Özbıyık ARHAVİ Çubuk çaldım çimene, Çimenin çiçeğine. İpek olsam sarılsam, Sude’nin eteğine Her sabah bakıyorum, Odamdaki aynaya. Seni çok seviyorum, Gel oynaya oynaya. Dereye attım taşı, Su sıçradı yüzüme. Dayanamam gel artık, Yandım ela gözüne. Derenin karşısında, Vardır şimşir ağacı. Sude Naz gel yanıma, Sensin benim ilacım. Selahattin Özbıyık ARHAVİ Adım Kadir Süleyman, Artık vurmuşum duman. Daha gezemiyorum, Halim yamandır yaman. Anneciğim ne olur, Beni kucağına al. Seni çok seviyorum, Daima yanımda kal. Anne karnım acıktı, Nerde benim yemeğim? Seni çok seviyorum, Bana çoktur emeğin. Anneciğim ne olur, Gel de yanımda otur. Dedemi çok özledim, Beni dedeme götür. Ben dedemi çok sevdim, Her gün yanımda kalsın. Allah’ım hepinize, Uzun ömürler versin. Gözlerimin rengine, Bakıp da doyamazsın. Benim çocukluğumu, Asla unutamazsın. Zeytin gibi gözlerim, Çok tatlıdır sözlerim. Sakın benden ayrılma, Anne seni özlerim. Ben anne baba dedim, Hepinizi severim. Elbette bir gün olur, Ayaklanır gezerim. Anne benim uykum var, Beni uyutur musun? Ben yanında olmazsam, Acep unutur musun? Haydi, anne hoşça kal, Dedeme gidiyorum. Hiçbir zaman unutmam, Seni çok seviyorum. Bu maniyi yazana, Çok teşekkür ederim. Selahattin dedemin, Ellerinden öperim. Selahattin Özbıyık ARHAVİ TAVLA Tavlanın şampiyonu, Acaba kim olacak? Yaptığım hediyeyi, Bilmem ki kim alacak. Yaptığım hediyeyi, İyi oynayan alsın. Arkadaşını üzme, Bu dünya burada kalsın. Her kim tavla oynarsa, Dışardan karışmayın. Sonunuz iyi olmaz, Doğruluktan şaşmayın. Abdurrahman kardeşim, Sana hakemlik verdim. Boğazı yakmadılar, Senin yok artık derdin. İki şampiyon kaldı, Musa ile Hüseyin. Abdurrahman kardeşim, Senin var gene derdin. En son şampiyonluğu, Hüseyin Dindar aldı. Duyduğum kadarıyla, Arhavi’de nam saldı. Yaptığım hediyeyi, Sakın kenara atma. İyi ve kötü günde, Dostlarını unutma. Karayemiş dalını, Eğer de kıramazsın. Tavla şampiyonluğu, Asla unutamazsın. Bu maniyi yazana, Çok teşekkür ederim. Amcam Selahattin’in, Ellerinden öperim. Selahattin Özbıyık ARHAVİ NEŞE İLE BAŞLADIK Neşe ile başladık, Artık bitmez sözümüz. Eve gelin mi geldi? Bir şey görmez gözümüz. Çok seneler bekledim, Kısmetim de çıkmadı. Beni evlendirmeye, Hiç kimse de bakmadı. Herkes geçtiği yoldan, Bizler de geçeceğiz. Evlilik şerbetini, İkimiz içeceğiz. Gelin geldiğim bu ev, Ahşaptır iki katlı. Benim güzel kaynanam, Dikkatlidir dikkatli. Benim adım Neşe’dir, Duyan beni övüyor. Ben artık gelin oldum, Herkes beni seviyor. Bu dünya fani dünya, Burada kalır sanmayın. Herkesin dediğine, Asla da inanmayın. Oturup da gülelim, Ha bu yalan dünyada. Biz artık mesut olduk, İkimiz bir arada. Köyünüzü beğendim, Asla da doyum olmaz. Herkes ne etti ise, Hiç de yanına kalmaz. Allah’ım ayırmasın, Ömür boyu bizleri. Sizleri seviyoruz, Siz de sevin bizleri. Son sözümü söyledim, Şimdi sevin bizleri. Allah’ım ayırmasın, Ömür boyu bizleri. Köyümüz güzel idi, Biz daha neşe kattık. Gelin gelince eve, Tabancaları attık. Selahattin Özbıyık ARHAVİ
|