YILLAR ÖNCE ARHAVİ’DE YAŞARKEN

Denizin kenarına gider, kokusunu içime çekerdim.

Dalgaların martıların sesini dinlerdim.

Çok çok uzaklardaki,  ormanların arkasından,

Güneşin batışını seyrederdim.

Kocaman bir geminin uzaklaştıkça, küçülüşünü seyrederdim..

Kumların üzerinde çıplak ayakla yürüyüp,

Ayaklarımın izini çıkarırdım.

Taşları denize atarak,denizde halkalar oluştururum.

Öyle çok şey yapardım ve yorulurdum, karnım da acıkırdı,

Mısır ekmeği,  tuzlanmış peynir,

Siyah üzüm ve su ile karnımı doyururdum.

Herkes gider sahilde yalnız kalırdım.

Ne yapacağımı düşünürken kocaman bir dalganın üstüme gelmesiyle kendime gelirdim.

Ayağa kalktığımda o kocaman dalgaların gittiğini görürdüm.

Güneş batardı, hava kararırdı,

Kumsalda parlayan sadece ben ve

Beni aydınlatan gemici fenerleri olurdu.

Nerden nereye diye düşündüm,

Arhavi’ deki o güzel hayatımdan

Ankara’da Arhavi korumacılığına.

Kimbilir belki yarın bir başka yerde,

Başka şeyler yapıyor olabilirim.

Yıllar önce

Arhavi’de yaşarken ,

Gerçekten mutluymuşum ben…

ALİ İLKER KARAOSMANOĞLU